icon Prowadzimy terapie dla dorosłych, młodzieży i dzieci
icon Możliwość umówienia konsultacji online
icon Rezerwacja telefoniczna: 535 58 58 58
2022-02-11

Szacuje się, że jedynie ok. 8% przestępstw na tle seksualnym jest zgłaszanych odpowiednim organom. Oznacza to, że ponad 90% przypadków to „ciemna strefa”. Przemoc seksualna wciąż pozostaje tematem tabu – nie rozmawia i nie edukuje się na jej temat, a to prowadzi do niezrozumienia zjawiska. 80% osób, które doświadczyły zgwałcenia, boryka się z objawami PTSD, przez co wymaga kompleksowej i profesjonalnej pomocy psychologicznej.

Czym jest przemoc seksualna?

Problem przemocy seksualnej nie tylko w Polsce, ale na całym świecie jest ogromny. Jako społeczeństwo nie potrafimy ani rozmawiać o nadużyciach, ani reagować na nie. Często przemoc – w szczególności ta seksualna – jest bagatelizowana, a winą obarcza się nie sprawcę, a ofiarę. Była wyzywająco ubrana, nie krzyczała, sama się prosiła – to tylko niektóre z absurdalnych i fałszywych tez wysuwanych wobec osób doświadczających przemocy.

Przemoc seksualna to każdy kontakt seksualny podejmowany bez zgody ofiary. Zaliczają się do niej takie działania jak wymuszanie współżycia lub jego nieakceptowanych form (zgwałcenie), demonstrowanie zazdrości, krytyka zachowań seksualnych, molestowanie i napastowanie seksualne, a także pedofilia czy kazirodztwo.

Mit nieznajomego w ciemnej uliczce

Niestety w opinii publicznej wciąż popularne jest przekonanie, że przemoc seksualna pada ze strony osób nieznajomych. Najlepszym tego przykładem jest mit nieznajomego w ciemnej uliczce, według którego gwałcicielem jest najczęściej obcy, zakapturzony mężczyzna, który czai się w mroku i „poluje” na swoje ofiary. Tymczasem statystyki mówią, że w przypadku przemocy seksualnej z kontaktem fizycznym, w ponad 80% przypadków sprawca jest znany ofierze. Najczęściej są to partnerzy, przyjaciele rodziny, członkowie rodziny czy znajomi.

Innym, równie krzywdzącym mitem na temat przemocy seksualnej jest przekonanie, iż jedynie kobieta może być zgwałcona. To nieprawda i choć prym w tej niechlubnej kategorii wciąż wiodą kobiety, to z roku na rok przybywa mężczyzn, którzy zgłaszają przemoc seksualną na policję.

Jak zachowuje się osoba, która doświadczyła przemocy seksualnej?

Każda osoba, która doświadczyła przemocy, może ją odczuwać na wiele sposobów – nie ma jednego, „poprawnego” wzorca zachowań. Większość osób przechodzi przez stadia takie jak: szok i odrętwienie (bezpośrednio po zdarzeniu, osoba może być nienaturalnie spokojna lub beztroska), dezorientacja (mogą pojawić się stany lękowe, depresja, PTSD, izolowanie się) i reorganizacja (stopniowy powrót do równowagi).

To, w jaki sposób przeżywane będą poszczególne fazy i czy w ogóle wystąpią, jest niezwykle indywidualną kwestią. Osoby doświadczające przemocy mogą m.in. powtórnie przeżywać wydarzenie, unikać skojarzonych z nim bodźców czy nawet wypierać wydarzenie z pamięci. 

Jak pomóc osobie doświadczającej przemocy?

Pomoc specjalisty może okazać się w tym przypadku niezbędna, ponieważ takim wydarzeniom często towarzyszą stany lękowe i depresyjne. Korzystne dla osoby przechodzącej kryzys jest również poczucie wsparcia wśród najbliższych, dlatego jeśli informuje o przemocy seksualnej, należy stworzyć przestrzeń do komfortowej rozmowy, bez oceniania przeżyć; zapytać, czego potrzebuje i być gotowym nieść pomoc. Pod żadnym pozorem nie wolno umniejszać przeżyciom czy obarczać ofiary winą za zdarzenia. Nie należy również zmuszać do pójścia np. na policję. Warto zasugerować taką możliwość, ale nie naciskać, a także nie robić tego bez jej wiedzy – tylko do ofiary należy decyzja o kontakcie z organami (chyba że osobą pokrzywdzoną jest dziecko).

Polecane aktualności