Spis treści
Czym jest pochwica?
Pochwica, czy też inaczej zespół Mariona-Simsa, to zaburzenie psychiczne należące do grupy zaburzeń seksualnych, które może spotkać każdą osobę z pochwą. Dysfunkcja objawia się niezależnym od woli, silnym skurczem mięśni, który uniemożliwia lub znacząco utrudnia penetrację. Próby wprowadzenia członka do pochwy wiążą się z doświadczaniem ogromnego bólu. Nie wszystkie kobiety są świadome źródła problemu, nierzadko zdarza się, że chciałyby podejmować współżycie, jednak przez towarzyszący mu dyskomfort, nie są w stanie.
Pochwica może mieć różny charakter, u niektórych ból powoduje jedynie próba współżycia, inne nie są w stanie zaaplikować tamponu, włożyć palca do pochwy, a nawet poddać się badaniu ginekologicznemu.
Biologia, czy psychika? Przyczyny pochwicy
Pochwica jest zaburzeniem, które może mieć swoje źródło zarówno w psychice, jak i fizjologii. Biologiczne przyczyny zespołu Mariona-Simsa dotyczą zazwyczaj schorzeń lub nieprawidłowości w budowie narządów płciowych. Najczęściej jest to:
- stan zapalny pochwy lub infekcje (bakteryjne, wirusowe, grzybicze),
- zmiany poporodowe, urazy pochwy lub sromu (pęknięcia, otarcia, owrzodzenia),
- zanik błony śluzowej,
- zaburzenia hormonalne (spadek hormonów płciowych powodujący np. suchość pochwy),
- endometrioza,
- gruby fałd błony dziewiczej,
- wrodzone wady rozwojowe, nieprawidłowości budowy pochwy lub ułożenia macicy.
W takim przypadku mówi się o pochwicy organicznej lub wtórnej, czyli pojawiającej się wskutek innych chorób, natomiast pochwica pierwotna ma swoje źródła w psychice. Niestety, psychologiczne podłoże jest zdecydowanie częstszą przyczyną występowania zaburzenia i ze względu na skomplikowaną naturę ludzkiej psychiki, może być trudne do leczenia. Pochwica pierwotna może być skutkiem:
- traumatycznych doświadczeń, np. bolesnej defloracji, przemocy seksualnej (także w okresie dzieciństwa),
- braku poczucia bezpieczeństwa,
- lęku przed ciążą lub chorobami przenoszonymi drogą płciową,
- lęku przed współżyciem (np. obawa przed bólem),
- niedojrzałości,
- toksycznej relacji z partnerem, braku więzi lub zaufania,
- rygoryzmu religijnego, wychowania w przekonaniu, że seks jest czymś złym.
Konsultacje z psychologiem i seksuologiem
Ze względu na różnorodne podłoża pochwicy, schorzenie to może być trudne w leczeniu. Największe szanse na szybką rekonwalescencję daje współpraca z ginekologiem i psychologiem lub seksuologiem, a czasami także psychiatrą, który może wprowadzić leczenie farmakologiczne (głównie leki przeciwlękowe).
Na początku należy skonsultować się z lekarzem ginekologiem, który przeprowadzi diagnozę i wykluczy lub potwierdzi organiczne przyczyny zaburzenia, a w razie potrzeby wdroży leczenie. Ze względu na fakt, że przyczyna pochwicy częściej leży w psychice, należy również zasięgnąć porady psychologa lub seksuologa. Warto jest podjąć leczenie, ponieważ pochwica pierwotna jest całkowicie uleczalna, a terapia opiera się na połączeniu metod miejscowych i psychoterapii. Podczas konsultacji z psychologiem pacjentka zlokalizuje i upora się z przyczyną zaburzenia. Przepracuje negatywne schematy lub trudne, traumatyczne doświadczenia czy narzucone w dzieciństwie przekonania, a także nauczy się radzić sobie się z lękiem.
Trening miejscowy również odgrywa niebagatelną rolę w leczeniu pochwicy. Na początku kobieta sama musi oswoić się z penetracją pochwy, np. przez masturbację czy używanie dilatorów. Wraz z postępem leczenia może zaangażować również partnera lub partnerkę. Jeśli jednak przyczyna pochwicy tkwi w relacji partnerskiej, warto rozważyć terapię dla par. Pomoże ona rozwiązać nieporozumienia, które doprowadziły do rozwinięcia zaburzeń seksualnych.
Jeśli sfera seksualna zaczyna wpływać na Twoje samopoczucie lub relację, warto poszukać wsparcia. Profesjonalny seksuolog we Wrocławiu oferuje pomoc opartą na wiedzy i empatii.
