icon Prowadzimy terapie dla dorosłych, młodzieży i dzieci
icon Możliwość umówienia konsultacji online
icon Rezerwacja telefoniczna:  535 58 58 58
2022-05-12

Temat zaburzeń odżywiania rozbrzmiewa niezwykle głośno w przestrzeni publicznej. Organizacje, aktywiści czy psycholodzy dokładają wszelkich starań, aby zwiększyć świadomość wśród członków społeczeństwa. Do najbardziej niebezpiecznych zaburzeń odżywiania zarówno dla zdrowia psychicznego, jak i fizycznego należą bulimia i anoreksja. 

Czym są zaburzenia odżywiania? 

Zaburzenia odżywiania to szeroka kategoria chorób psychicznych, które charakteryzują się zaburzeniem łaknienia. Często zdarza się, że są one objawem głębszych problemów – współwystępują przy depresji, uzależnieniach czy zachowaniach autodestrukcyjnych. 

Niestety jest to grupa schorzeń trudnych w leczeniu, m.in. ze względu na negatywny wpływ na stan zdrowia i ogólne funkcjonowanie jednostki. Niedostarczanie wystarczającej ilości składników odżywczych może powodować wahania wagi i niedobory witamin i minerałów, które przekładają się na zwiększenie ryzyka wystąpienia anemii, cukrzycy typu 1, zgagi, niewydolności nerek czy problemów hormonalnych i zaniku miesiączki. Chorzy skarżą się na problemy z kondycją, niski poziom energii, wypadanie włosów, spadek temperatury ciała, odwodnienie, wysoki cholesterol, ból gardła, próchnicę, problemy trawienne czy wysokie ciśnienie. Równie często odczuwają bóle głowy i brzucha. 

Bulimia 

Stres, wszechogarniający niepokój i napięcie narastają coraz szybciej, osiągając krytyczne wartości. Łatwo wtedy sięgnąć po coś, co pomoże szybko pozbyć się negatywnych emocji. Jedzenie! Ogromne ilości jedzenia – to one przynoszą ulgę, redukcję napięcia, a następnie poczucie winy. Bulimia, znana również jako żarłoczność psychiczna, charakteryzuje się epizodami nadmiarowego objadania się, po których podejmowane są zachowania kompensacyjne. Może to być wywoływanie wymiotów, stosowanie środków przeczyszczających lub diuretyków, wykonywanie lewatyw czy bardzo intensywne ćwiczenia fizyczne. Bulimik w trakcie epizodu nie zwraca uwagi na to, co je; ważny jest sam fakt spożywania. Zatraca się w jedzeniu i przyjmuje duże ilości pokarmu w ciągu kilku godzin. Zdarza się, że nie kontroluje jakości przyjmowanych produktów. 

90% osób cierpiących na bulimię to kobiety. Choroba może pojawić się na skutek braku samoakceptacji, konfliktów rodzinnych, zaburzeń mechanizmów samoregulacji i samokontroli lub uszkodzenia ośrodków głodu i sytości. Często towarzyszą jej inne schorzenia psychiczne (depresja, zaburzenia lękowe), a także zaburzenia elektrolitowe i odwodnienie. 

Anoreksja 

Anoreksja, czyli jadłowstręt psychiczny to choroba, która charakteryzuje się lękiem przed przybraniem na wadze, zaburzonym postrzeganiem swojego wyglądu i masą ciała poniżej prawidłowej. Chory za wszelką cenę chce schudnąć i utrzymać jak najszczuplejszą sylwetkę. Anorektyk odczuwa głód, jednak odmawia sobie jedzenia, dlatego u chorych odnotowuje się niedożywienie różnego stopnia. Niedostarczanie odpowiedniej ilości pożywienia powoduje zaburzenia hormonalne i metaboliczne. Aby nie jeść, unika spożywania posiłków z innymi, zamyka się na świat i życie społeczne. 

Osoby cierpiące na anoreksję często są inteligentnymi perfekcjonistami, którzy boją się niepowodzeń, nie są pewni swoich umiejętności i możliwości osiągnięcia sukcesu. Mają zaniżoną samoocenę oraz negatywną postawę wobec samych siebie przy jednoczesnej wrażliwości na krytykę. Anoreksja może współwystępować z innymi zaburzeniami psychicznymi. Najbardziej zagrożone jadłowstrętem psychicznym są kobiety pomiędzy 14 a 18 rokiem życia. 

Anorektycy są rozdrażnieni; mogą także popadać w apatię. Nie poznano jeszcze bezpośrednich przyczyn rozwijania się anoreksji, jednak przyjmuje się, że mają na to wpływ czynniki genetyczne, wyśrubowane normy społeczne i promowanie w mass mediach „idealnej” sylwetki, ale także silny stres. 

Jak leczyć zaburzenia odżywiania? 

Leczenie zaburzeń odżywiania powinno być dostosowane do aktualnych potrzeb pacjenta. Podstawą powrotu do zdrowia jest psychoterapia. Jeśli chory dotkliwie odczuwa inne zaburzenia psychiczne, np. depresję, do leczenia włącza się farmakoterapię. W leczeniu anoreksji dodatkowym elementem procesu leczenia jest stopniowe podnoszenie wagi osoby badanej. 

W leczeniu bulimii najlepiej przebadanym nurtem jest psychoterapia poznawczo-behawioralna. Psycholog uczy pacjenta, jak kontrolować objawy choroby, a także pomaga zbudować nowy, adekwatny sposób postrzegania własnego ciała. W przypadku osób cierpiących na anoreksję, psychoterapia jest narzędziem do budowania zdrowych nawyków radzenia sobie z nią. Ma także pomóc odnaleźć wewnętrzną harmonię. 

Polecane aktualności