Wdzięczność często kojarzy się z pozytywnym myśleniem, optymizmem i dostrzeganiem jasnych stron życia. Jednak osoby, które na co dzień pracują z ludźmi, podkreślają, że jej znaczenie jest znacznie głębsze. Wdzięczność nie polega na ignorowaniu trudności ani na przekonywaniu siebie, że „wszystko jest dobrze”. Jest raczej świadomym wyborem, by obok wyzwań dostrzegać także to, co daje nam siłę, poczucie bezpieczeństwa i nadzieję.
Zapytaliśmy specjalistki, czym jest dla nich wdzięczność i dlaczego warto praktykować ją każdego dnia. Ich odpowiedzi pokazują, że choć każda z nich definiuje ją nieco inaczej, wszystkie dostrzegają jej niezwykłą moc.
Spis treści
Wdzięczność jako nowa perspektywa
Anna Walkowiak zwraca uwagę, że wdzięczność pozwala spojrzeć na codzienność z szerszej perspektywy:
„Dla mnie wdzięczność jest dodaniem nowej perspektywy – nie jest ucieczką od tego, co trudne, ale zauważeniem również tego, co na co dzień jest dobre. Jest uważnością każdego dnia na małe pozytywne momenty, coś, co wywołało uśmiech na twarzy i pomogło chociaż przez chwilę poczuć się lepiej.”
Wdzięczność może dotyczyć zarówno wielkich wydarzeń, jak i pozornie zwyczajnych elementów życia – obecności bliskich, dachu nad głową czy spokojnego poranka. Jak przypomina cytat, który szczególnie rezonuje z Anną Walkowiak, autorstwa Anny Przybylskiej:
„Jeśli rzeczy małe nie będą cieszyły, to i duże nigdy nie ucieszą.”
Być może właśnie w tym tkwi sekret wdzięczności – w umiejętności zatrzymania się i zauważenia tego, co łatwo uznać za oczywiste.
Wdzięczność wzmacnia odporność psychiczną
Natalia Miszczyszyn podkreśla, że wdzięczność wpływa nie tylko na nasze samopoczucie, ale również na zdolność radzenia sobie z przeciwnościami:
„Wdzięczność jest dla mnie przede wszystkim sposobem patrzenia na rzeczywistość. Pozwala widzieć świat w pełniejszy i bardziej zrównoważony sposób. Przypomina, że obok wyzwań i trudności istnieją także zasoby, dobro oraz ludzie, na których możemy polegać.”
Jak zauważa specjalistka, regularna praktyka wdzięczności może wzmacniać odporność psychiczną i pomagać w regulowaniu trudnych emocji:
„Wdzięczność nie sprawia, że trudności znikają, ale pomaga przechodzić przez nie z większą nadzieją, spokojem oraz zaufaniem do siebie i własnych zasobów.”
Podobne spojrzenie prezentuje Aleksandra Kałucka:
„Wdzięczność nie wymaga idealnego życia. To umiejętność dostrzegania wartości nawet wtedy, gdy rzeczywistość jest daleka od idealnej. Nie odbiera miejsca trudnym emocjom, ale przypomina, że obok bólu, zmęczenia czy niepewności wciąż istnieją ludzie, chwile i doświadczenia, które mają znaczenie.”
Przywołuje również słowa Viktora Frankla:
„Między bodźcem a reakcją istnieje przestrzeń. W tej przestrzeni tkwi nasza wolność.”
Wdzięczność może być jednym ze sposobów odnalezienia tej przestrzeni – chwili, w której świadomie decydujemy, na czym chcemy skupić uwagę.
Siła ukryta w codzienności
W codziennym pośpiechu łatwo przeoczyć to, co dobre. Paulina Pióro-Pukaluk przypomina:
„Wdzięczność to cicha siła, która napędza nas każdego dnia. To umiejętność dostrzegania dobra w małych rzeczach, które często umykają w codziennym pośpiechu. Gdy jesteśmy wdzięczni za to, co mamy, łatwiej odnajdujemy spokój, radość i motywację do dalszego działania.”
Z kolei Alicja Zdziarska zwraca uwagę, że wdzięczność jest umiejętnością, którą można rozwijać:
„Wdzięczność nie zawsze przychodzi intuicyjnie, ale jest jak mięsień, który możemy trenować. Zawsze jest jakiś okruszek życia, za który możemy być choć odrobinę wdzięczni, trzeba go tylko zauważyć.”
To ważna perspektywa. Nie każdy budzi się rano z poczuciem zachwytu nad światem. Czasem wdzięczność wymaga praktyki – zapisania trzech dobrych rzeczy pod koniec dnia, zatrzymania się na chwilę podczas spaceru czy podziękowania komuś za jego obecność.
Równowaga pomiędzy trudnościami a dobrem
Życie składa się zarówno z chwil radości, jak i momentów pełnych niepewności. Paulina Marszałek porównuje wdzięczność do pokrętła pomagającego utrzymać równowagę:
„W życiu, które składa się zarówno z radości, jak i trosk i trudów, odczuwanie wdzięczności jest jak pokrętło, które trzyma równowagę. Ilekroć smuci, frustruje mnie coś, na co nie mam wpływu, sięgam myślami do wdzięczności za rzeczy, które zostały mi dane i które umiałam przyjąć.”
Towarzyszą jej słowa Brené Brown:
„Nie muszę gonić za niezwykłymi momentami, aby znaleźć szczęście – jest tuż przede mną, jeśli zwracam uwagę i praktykuję wdzięczność.”
Także Mariia Partyka zauważa, że wdzięczność nie zmienia rzeczywistości, lecz nasze spojrzenie na nią:
„Wdzięczność nie zmienia świata. Zmienia relację człowieka do świata. To nie twierdzenie, że wszystko jest dobre, lecz uznanie, że nawet w nieidealnym świecie istnieją rzeczy, które mają wartość.”
To spojrzenie wydaje się szczególnie ważne w czasach, gdy tak wiele uwagi poświęcamy temu, czego nam brakuje. Wdzięczność nie odbiera prawa do odczuwania smutku, złości czy rozczarowania. Pozwala jednak pamiętać, że życie rzadko bywa jednowymiarowe.
Doceniać to, co wydaje się zwyczajne
Małgorzata Otrębska przypomina, że każdego dnia dokonujemy wyboru – także tego, w jaki sposób patrzymy na własne życie.
Przywołuje słowa Alberta Einsteina:
„Są tylko 2 sposoby na życie. Pierwszy to jakby nic nie było cudem. Drugi to jakby wszystko było cudem.”
Jej refleksja skłania do zastanowienia się nad tym, jak wiele rzeczy traktujemy jako oczywiste:
„Wzrok, słuch, sprawne nogi, ręce, dach nad głową, ciepły posiłek, czyjaś ciepła dłoń na ramieniu, dostęp do wody – to wszystko może wydawać się zwyczajne, dopóki nie uświadomimy sobie, że nie jest dane raz na zawsze.”
Być może właśnie dlatego wdzięczność jest tak potężnym narzędziem. Uczy dostrzegania wartości tam, gdzie wcześniej widzieliśmy jedynie codzienność.
Wdzięczność jako praktyka na całe życie
Choć każda z wypowiadających się specjalistek opisuje wdzięczność własnymi słowami, ich głosy układają się w spójną opowieść. Wdzięczność nie wymaga idealnych okoliczności. Nie jest zaprzeczeniem cierpienia ani obowiązkiem nieustannego uśmiechu. Jest świadomą praktyką dostrzegania dobra, które istnieje obok trudności.
Może zaczynać się od prostego pytania zadanego sobie pod koniec dnia: „Za co dziś jestem wdzięczny?”. Odpowiedź nie musi być spektakularna. Czasem wystarczy kubek ciepłej herbaty, rozmowa z bliską osobą czy chwila spokoju.
Bo, jak pokazują doświadczenia naszych rozmówczyń, wdzięczność nie zmienia tego, co nas spotyka. Zmienia jednak sposób, w jaki przez to przechodzimy.
Produkty przedstawione na zdjęciach pochodzą z oferty Wydawnictwa Wdzięcznopis. Dziennik Wdzięczności oraz pozostałe produkty dostępne są w sklepie internetowym pod adresem: https://wdziecznopis.pl/sklep/wdziecznopis-dziennik-wdziecznosci/.
