icon Prowadzimy terapie dla dorosłych, młodzieży i dzieci
icon Możliwość umówienia konsultacji online
icon Rezerwacja telefoniczna:  535 58 58 58
2022-07-28

Psychoza może kojarzyć się z filmem Alfreda Hitchcocka czy książką, na podstawie której został nakręcony. Inni słysząc to słowo, zobaczą przed oczyma niestabilnego pacjenta oddziału psychiatrycznego, szalejącego z obłędem w oczach. Prawda o psychozie jest jednak nieco inna. To bardzo złożone i poważne zaburzenie, które może dawać różne objawy i wymaga natychmiastowego leczenia. 

Jak wygląda psychoza? Rodzaje i podstawowe objawy 

Psychoza jest chorobą psychiczną charakteryzującą się utraconym lub niepoprawnym kontaktem z rzeczywistością. Osoba cierpiąca na psychozę może zmagać się z halucynacjami i urojeniami, które zaburzają procesy poznawcze (myślenie i pamięć), porozumiewanie się, a także wpływają na sposób wyrażania emocji oraz zachowanie. 

W początkowym etapie chory staje się niestabilny emocjonalnie i izoluje się od innych. Kiedy choroba rozwinie się, na pierwszy plan wychodzą inne, bardziej charakterystyczne objawy, takie jak wspomniane już halucynacje, urojenia, a także napady lęku oraz dezorganizacja sposobu zachowania i myślenia. Wciąż widoczne są niestabilność emocjonalna i wyizolowanie, które uniemożliwiają utrzymanie i nawiązywanie relacji z innymi. 

Istnieje kilka rodzajów psychoz, które charakteryzują się występowaniem właściwych sobie objawów. Pierwszy typ to psychoza schizoafektywna – poważne zaburzenie, które łączy w sobie cechy psychozy oraz zaburzenia nastroju. Ze względu na mnogość objawów wyróżnia się w jej zakresie: 

  • psychozę depresyjną – występują typowe objawy psychozy, a także obniżony nastrój i symptomy depresyjne, 

  • psychozę maniakalną – wraz z objawami psychotycznymi pojawia się podwyższony nastój, drażliwość i upośledzenie krytycznego myślenia, 

  • psychozę maniakalno-depresyjną – objawy psychozy połączone z dużą chwiejnością emocjonalną; osoba lawiruje pomiędzy znacznie obniżonym a podwyższonym nastrojem. 

Drugim rodzajem psychozy jest psychoza alkoholowa, która rozwija się zazwyczaj wskutek wieloletniego nadużywania alkoholu. W zależności od typu, oprócz charakterystycznych objawów jak omamy i urojenia, wahania nastroju, zaburzenia snu i funkcji poznawczych oraz niepokój psychoruchowy, mogą pojawić się również inne: 

  • majaczenie alkoholowe łączy się dodatkowo z wysokim poziomem lęku, 

  • zespół Otella powoduje chorobliwą, nieuzasadnioną zazdrość o partnera, 

  • halucynoza alkoholowa objawia się agresją, halucynacjami wzrokowymi i słuchowymi, 

  • psychoza Korsakowa powoduje u chorego tzw. dziury w pamięci. 

O baby blues, czy depresji poporodowej słyszał niemal każdy, jednak niewiele osób wie o istnieniu psychozy poporodowej. Ta niezwykle silna reakcja na pojawienie się na świecie dziecka objawia się izolacją od innych, niechęcią do kontaktu z dzieckiem i podejrzliwością. Mogą występować myśli, a nawet omamy namawiające kobietę do wyrządzenia krzywdy niedawno narodzonemu potomstwu. 

Ostatni, jednak bardzo stereotypowy i charakterystyczny typ to psychoza paranoidalna. Na początku należy zaznaczyć, że chory naprawdę wierzy w treść swoich urojeń. Dostrzega sygnały prześladowania, śledzenia, knucia, których rozpracowanie zajmuje jego myśli. Urojenia prześladowcze i halucynacje sprawiają, że odczuwa silny lęk i strach np. o swoje życie lub zdrowie. 

Daj sobie pomóc – kilka słów o leczeniu psychoz 

Psychozy mogą mieć różne przyczyny, a co za tym idzie – objawy. Mogą być skutkiem chorób (fizjologicznych i psychicznych), urazów, zmian zwyrodnieniowych, działania czynników toksycznych, czynników genetycznych, zaburzenia neuroprzekaźnictwa, a także uzależnień. Pierwsze epizody psychotyczne pojawiają się najczęściej między 15 a 35 rokiem życia i występują u ok. 1% populacji. 

Aby znaleźć przyczynę i rozpoznać typ choroby, należy jak najszybciej zgłosić się do lekarza. Tak, jak w przypadku innych zaburzeń psychicznych, wdrożenie leczenia na wczesnym etapie, może przyspieszyć powrót do zdrowia. Psychozy należy leczyć psychiatrycznie poprzez przyjmowanie odpowiednich leków przepisanych przez lekarza psychiatrę. W przypadku ciężkich stanów, pacjent może zostać umieszczony w szpitalu psychiatrycznym. Nie bez znaczenia jest również współpraca z psychologiem poprzez uczestnictwo w psychoterapii i psychoedukacji. Uczą one pacjenta, jak przebiega jego choroba, pozwalają ją poznać i zaakceptować. Chory zostaje również wyposażony w wiedzę, jak rozpoznawać wczesne objawy zbliżającego się epizodu, a także poznaje sposoby na kontrolowanie swojego umysłu. 

Polecane aktualności