icon Prowadzimy terapie dla dorosłych, młodzieży i dzieci
icon Możliwość umówienia konsultacji online
icon Rezerwacja telefoniczna: 535 58 58 58
2022-02-22

Silny stres czy trudne emocje, z którymi ciężko sobie poradzić mogą przerodzić się w problemy z odżywianiem. Szacuje się, że z kompulsywnym objadaniem zmaga się od 2 do 5% ogólnej populacji, a wśród osób otyłych może być to nawet 30%. 

Czym jest kompulsywne objadanie się? 

Kompulsywne objadanie się (zwane jest również zespołem gwałtownego objadania się) to jedno z najczęściej występujących zaburzeń odżywiania. Polega na spożywaniu dużych ilości pokarmu w sposób niekontrolowany, które ma miejsce pomimo braku poczucia głodu. Chory w ciągu kilkugodzinnego epizodu je więcej pożywienia niż przeciętnie. 

Osoby zmagające się z kompulsywnym objadaniem się, tracą kontrolę nad tym, co i ile jedzą. Silne pobudzenie w połączeniu z poczuciem braku kontroli sprawia, że są jakby w transie, potrafią iść do sklepu, na stację benzynową, aby kupić coś do jedzenia. Będą jeść tak długo, dopóty będą w stanie, tzn. nie pojawi się ból brzucha i nudności. W przeciwieństwie do bulimii nie występują tu tzw. czynności kompensacyjne (wywoływanie wymiotów, stosowanie środków przeczyszczających, intensywne ćwiczenia). 

Epizody kompulsywnego objadania się wiążą się z odczuwaniem silnego poczucia wstydu. Właśnie dlatego jedzenie najczęściej ma miejsce w samotności. Zaburzenia odżywiania prowadzą także do obniżenia samooceny, poczucia winy, a nawet depresji. 

Powody zaburzenia 

Większości osób jedzenie kojarzy się z przyjemnością – jest pyszne i potrafi sprawiać radość, często towarzyszy spotkaniom ze znajomymi, rodziną i dobrej zabawie. Między innymi z tego powodu wiele osób traktuje je jako „pocieszenie”. Odczuwanie negatywnych emocji jest całkowicie normalne, problemem może stać się nieradzenie sobie z ich przeżywaniem. Smutek, stres, złość, samotność, poczucie pustki i odrzucenia, żałoba, traumatyczne wspomnienia, niewłaściwe relacje z jedzeniem – to tylko niektóre z nieprzyjemnych stanów, mogących powodować napady objadania się. 

Jedzenie może być sposobem na odwrócenie uwagi od problemów, ucieczką od problemów i stresu, a także środkiem na poprawę nastroju. Objadanie się jest w tym przypadku prostą drogą do ulgi, redukcji lęku i zapewnieniu sobie poczucia bezpieczeństwa. Może być również następstwem stosowania restrykcyjnych diet redukcyjnych, szczególnie jeśli były utrzymywane przez długi czas. W takim przypadku łatwo o tzw. wilczy głód – organizm domaga się pożywienia. 

Skorzystaj z pomocy! 

Chociaż leczenie zaburzeń odżywiania może być trudne, nie należy rezygnować z walki o zdrowie zarówno psychiczne, jak i fizyczne. Najlepsze efekty widoczne są u osób, które korzystają z pomocy psychologa i psychiatry, choć warto zaznaczyć, że nie każdy pacjent kwalifikuje się do farmakoterapii. 

Zadaniem psychologa lub psychoterapeuty jest usunięcie objawów, z którymi na co dzień zmaga się osoba chora, a także znalezienie i przepracowanie genezy zaburzeń odżywiania. Szczególnie polecana jest w tym przypadku terapia poznawczo-behawioralna, jednak ostateczna decyzja, jaki nurt wybrać, należy do osoby zmagającej się z kompulsywnym objadaniem się. Warto również zasięgnąć konsultacji dietetycznej. Dietetyk mający wiedzę i doświadczenie w pracy z osobami z zaburzeniami odżywiania stworzy plan żywienia, wspomagający w zwalczaniu kompulsywnego objadania się. 

Polecane aktualności