Spis treści
Objawy depresji. Depresja u dzieci i młodzieży
To, co powinno nas zatrzymać, to znacząca różnica w zachowaniu dziecka. Niepokojące zmiany, na które szczególnie warto zwrócić uwagę, to brak apetytu lub napady objadania się, trudności ze snem, nadmierna senność, obniżony nastrój, albo brak przyjemności w poprzednio uwielbianych zajęciach. W przypadku dzieci młodszych zamiast smutku dominującą emocją może być złość w przebiegu epizodów depresyjnych. Niektóre z objawów trudno zinterpretować, ponieważ kiedy dziecko jest w wieku dojrzewania, zakładamy, że zmiany się pojawią. Skąd wiedzieć, że drażliwość, problemy z koncentracją czy niskie poczucie własnej wartości to sygnał zaburzeń depresyjnych, a nie dorastanie? W przypadku długotrwałych objawów depresyjnych, konieczna jest konsultacja z lekarzem psychiatrą specjalizującym się w pracy z dziećmi. Jeśli Rodzice mają wątpliwości – zawsze warto zasięgnąć porady specjalisty. Psycholog i psychiatra pomogą opiekunom omówić trapiące ich zachowania i podpowiedzą, czy należy interweniować.
Rzeczy, których nigdy nie należy ignorować, to prośba dziecka o pomoc, myśli i próby samobójcze, samookaleczanie, duży niepokój przy opuszczaniu domu lub pokoju. Myśli samobójcze u dzieci i młodzieży są poważnym objawem depresji, który wymaga natychmiastowej interwencji specjalisty. Ponadto depresja może prowadzić do prób samobójczych, co jest najczęstszą przyczyną śmierci nastolatków.
Jak pomóc dziecku z depresją? Gdzie szukać pomocy?
Dziecko otrzymało diagnozę, cierpi na zaburzenia psychiczne. Ale co Ty jako Rodzic możesz zrobić, aby wspierać dziecko w procesie leczenia?
Przede wszystkim nie zbywać problemów dziecka. Może nam się wydawać, że nasza pociecha nie ma powodów, aby być w kryzysie. A jednak należy pamiętać, że depresja jest chorobą. Nie pomożemy choremu tłumacząc mu, że nie dzieje się nic złego i nie musi być smutny. Zrozumienie przez rodziców depresji dziecka może pomóc w ograniczeniu nierealistycznych oczekiwań i nadmiernych wymagań mu stawianych. Zachęcam Rodziców do czytania o tym, czym jest depresja. Począwszy od rozmaitych przyczyn rozwijania choroby, jak i różnych form wsparcia i leczenia. Jednym z najważniejszych aspektów pomocy jest farmakoterapia i psychoterapia. Wielu rodziców może być sceptycznie nastawionych do leczenia farmakologicznego, jednak obecnie dostępne leki są bezpieczne i nie zamienią naszego dziecka w „zombie”. Antydepresanty czy stabilizatory nastroju nie sprawiają, że człowiek zmienia się w kogoś zupełnie innego. Ani nie pozbędzie się depresji. Jedynie załagodzi jej objawy.
Jeśli codzienność zaczyna coraz bardziej przytłaczać, to sygnał, którego nie warto ignorować. Skuteczne leczenie depresji we Wrocławiu pomaga odzyskać stabilność psychiczną i poczucie wpływu.
Dlatego tak kluczowe jest wsparcie psychologiczne. Warto znaleźć zaufanego psychoterapeutę i lekarza. Zaangażowanie rodziców w terapię jest niezbędne dla skutecznego leczenia zaburzeń nastroju. Dobry specjalista będzie pomagać wszystkich członkom rodziny, udzielając dobrych rad. Czasem dla dobrostanu dziecka będzie trzeba wprowadzić zmiany w stylu życia rodziny. Dlatego rodzice odgrywają kluczową rolę w leczeniu depresji, wspierając realizację wszystkich proponowanych form terapii.
Jak pomóc rodzicowi?
Depresja u dzieci i młodzieży może wywoływać w rodzicach mnóstwo trudnych uczuć. Czasem opiekunowie muszą się zmierzyć z wieloma trudnościami związanymi z ich własnym zdrowiem psychicznym.
Rodzic wchodzi do pokoju swojego nastolatka. Widzi brudny pokój… pleśń w nieodniesionych od tygodni kubkach, nieodrobione zadania domowe, dziecko zagrzebane w kołdrze i zużyte chusteczki porozrzucane na podłodze… Jakie uczucia się budzą w dorosłym? Dla niektórych to obraz niespełnionych oczekiwań. U innych wywołuje złość i frustrację. Jeszcze inny rodzic odczuje głęboki smutek i poczucie bezsilności… Warto uświadomić sobie swoje uczucia i poszukać wsparcia u innego dorosłego. Czasem pomocna będzie wizyta u psychologa, a nawet psychoterapia własna. Ale często wystarczy mieć wsparcie u współmałżonka, innego członka rodziny, przyjaciela. O tych uczuciach, które w nas są, porozmawiajmy z innym wspierającym dorosłym.
Bardzo ważne jest, aby nie obarczać dziecka swoimi zmartwieniami. Takie komunikaty, jak: „Czemu nie posprzątasz u siebie, nie poćwiczysz, od razu lepiej się poczujesz!” nie pomogą. Istnieje szansa, że wręcz pogłębią trudności, wywołując w nim poczucie winy. Zrozumienie, że depresja jest chorobą, a nie wadą charakteru, jest kluczowe dla skutecznej komunikacji z dzieckiem. Młode osoby zmagające się z depresją potrzebują zrozumienia, a nie oceny.
Jak rozmawiać z dzieckiem z depresją? Jak zapewnić odpowiednie wsparcie?
W takim razie jakie komunikaty pomogą naszym pociechom? Dziecku będzie łatwiej zmagać się z zaburzeniem, jeśli rodzic podejdzie do jego trudności z troską i wyrozumiałością. Wracając do poprzedniego przykładu, wchodzimy do pokoju naszej córki czy syna, który cierpi. Emocje, które wywołuje ten obraz są już zaopiekowane, a więc możemy skupić się na potrzebach naszego nastolatka. Warto zadawać otwarte pytania: „Jak się dzisiaj czujesz?”. Bywa, że chore dziecko boi się ujawniać swoje myśli i przeżycia. Dlatego nie zawsze otrzymamy odpowiedź. Ale dajemy sygnał, że jesteśmy tu, jeśli poczuje się gotowe nam opowiedzieć o tym, co przeżywa. Możemy po prostu usiąść obok w milczeniu. I słuchać bez oceny. Spróbujmy prowadzić dialog, a nie wygłaszać monologów ani zadawać konfrontacyjnych pytań.
Życzę wszystkim Rodzicom zmagającym się z chorobą dziecka dużo siły, cierpliwości i samych wspierających ludzi na Waszej drodze.
